The Information is You?

Να λοιπόν που επανέρχομαι. Πού χάθηκα από τον Ιούνιο; Ε, τα ξέρεις: διακοπές, μετακινήσεις (στα μέσα και στα έξω μου), μετακόμιση, ένταξη στη νέα κοινωνία (τσοκ γκιουζέλ η Ξάνθη!), κ.λπ., κ.λπ. Κι εσύ; Τι έκανες τόσον καιρό; Μα, τι ρωτάω; Εσύ δούλευες πυρετωδώς. Έγραφες στα blog, ανέβαζες video στα YouTube και δεν συμμαζεύεται. Πώς αλλιώς θα σε ανακήρυττε το Time πρόσωπο της χρονιάς; Πώς αλλιώς θα έμπαινες στο ίδιο χονδρό τσουβάλι με τον Bill Gates, τον Bush και τον Bono; Ας είναι καλά το Time που σε ανακάλυψε! Χωρίς αυτό θα ήσουν ένα Τίποτα!


Ας αφήσουμε όμως τις σαχλοψευδοπρωτότυπες μπούρδες που πλασάρουν ως δήθεν εμπνευσμένες πληροφορίες το Time και άλλα έντυπα της politically correct παγκοσμιοποίησης, και ας περάσουμε σε μια ωραία μουσική πληροφορία: The Information λοιπόν το τελευταίο σιντί του Beck, που άκουσα αυτή τη βδομάδα. Cool δισκάκι. Sexy μπασογραμμές, ζουμεροί ακουστικοί και ηλεκτρονικοί ήχοι (ε, Nigel Godrich είναι αυτός), hip-hop στιχο-εξάρσεις, pop μελωδικές ευαισθησίες, noir ατμόσφαιρες. Όλα δεμένα σε ένα γοητευτικό χαρμάνι. Και με το απαράμιλλο mastering από τον Bob Ludwig, που κάνει τ' αφτιά σου να ζητούν κι άλλο. Εντάξει, δεν κομίζει γλαύκα εις Αθήνας, κομίζει όμως ένα δροσερό ηχητικό αεράκι στο σπίτι μου.


Άφησα για το τέλος την πιο ζουμερή πληροφορία της ημέρας: Schoolwave 2006! Σήμερα λοιπόν η Ελευθεροτυπία μάς έδωσε το DVD των μαθητικών συναυλιών που έγιναν τον Ιούνιο στο Γκάζι. 21 γκρουπάκια από όλη την Ελλάδα, άψογος ήχος, ωραία τραγούδια, αλλά κυρίως: ωμή εφηβική ενέργεια! Αυτή δηλαδή που περιορίζουμε, καλουπώνουμε, διοχετεύουμε σε λάθος κατεύθυνση εμείς οι εκπαιδευτικοί - σε καθημερινή βάση. Μια γερή υπενθύμιση λοιπόν, για τους δεσμώτες του αναλυτικού προγράμματος: ξυπνάτε, απέναντί μας, δίπλα μας, στο χώρο του σχολείου - και αλλού, έχουμε παιδιά! Που διψάνε να εκφραστούν, να μιλήσουν, να δράσουν. Και τα παιδιά αυτά, είτε μας το πει το Time - η TV - οι bloggers, είτε όχι, είναι τα πρόσωπα της χρονιάς. Για φέτος, για πέρυσι, για του χρόνου. Και εσαεί.