Έμπα στη γαλέρα!

"FuckTheMall" είναι το θέμα του τελευταίου, 5ου τεύχους της Γαλέρας, του εξαιρετικού αυτού περιοδικού πολιτικής και κόμικς, που διευθύνει ο γνωστός -από τα σκίτσα του στην Ελευθεροτυπία- Γιάννης Καλαϊτζής. Ένα ευχαριστώ στον Θανάση που, σε μια τυχαία συνάντησή μας λίγο πριν τα Χριστούγεννα, με ενημέρωσε για τα περί του περιοδικού: από τότε δεν το χάνω με τίποτα. (Θανάση, ωραίος ο "Εμφύλιός"σου στο τεύχος 4. Περιμένω κι άλλες ιστορίες σου σε σενάριο -και όχι μόνο σκίτσα- δικό σου!). Κείμενα ουσίας κι όχι "να 'χαμε να λέγαμε" (Μπουκάλας, Κοροβέσης, Παπακριβόπουλος κ.α.), ωραιότατα κόμικς Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών (διασκεδάζω ιδιαιτέρως με τους γουστόζικους "Πειρασμούς" του soloup, αλλά και με την παρανοϊκή οπτική του Ζερβού). Και πληροφόρηση: π.χ. το θέμα που κυριαρχεί στα 2 τελευταία τεύχη, λεπτομέρειες δηλαδή για το μεγαλύτερο αυθαίρετο των Βαλκανίων, που δεν είναι άλλο από το περίφημο The Mall. Τα πιο πολλά ΜΜΕ έχουν υπόπτως αγνοήσει επιδεικτικά αυτό το -κατά τα φαινόμενα- καραμπινάτο σκάνδαλο. [Σε κάποιο άλλο post ίσως αναφερθώ σ' αυτό εκτενέστερα. Πάντως, από όπου κι αν το πιάσεις, βρωμάει- ξεκινώντας από την απλή διαπίστωση ότι χτίστηκε στα μουλωχτά ως δήθεν κέντρο ψυχαγωγίας/προμηθειών των δημοσιογράφων που διέμεναν στο ολυμπιακό χωριό, και φτάνοντας στο ότι όλα τα καταστήματά του λειτουργούν, ακόμη και σήμερα, χωρίς άδεια! Κι αυτά ενώ έχει βγει δικαστική απόφαση για το κλείσιμό του (!!)]. Στο site του περιοδικού www.galera.gr υπάρχουν τα κείμενα και κάποια από τα κόμικς κάθε τεύχους, αλλά το απολαμβάνω πολύ περισσότερο στην χάρτινη έκδοσή του: μεγάλο μέγεθος, ωραίο χαρτί, ζωντανά χρώματα, πράμα που σπαρταράει!


Εντωμεταξύ η άλλη, η επί τροχών γαλέρα μου, ξεκίνησε τις περιηγήσεις της! Ιδού μερικές φωτογραφικές εντυπώσεις...


Τώρα, φταίω εγώ αν μου γεννάει τον συνειρμό "Ο γάμος είναι παρκάρισμα" ετούτη η ωραία τοιχογραφία απέναντι από το δημαρχείο της Βέροιας, σε συνδυασμό με την ταμπέλα μπροστά;














Κ ά τ ω από τον (ή, αν προτιμάς, μ έ σ α στον) καταρράχτη της Έδεσσας.








Mια ομορφιά το πέτρινο δημαρχείο του Πολυγύρου Χαλκιδικής, ιδίως όταν το απολαμβάνεις τσακίζοντας καναδυό νοστιμότατους πολυ-γύρους στην αυλή του απέναντι γυράδικου!





















Όλα είναι δρόμος... (διαδρομή Πολύγυρος - Θεσσαλονίκη, κοντά στη διασταύρωση για Αρναία).








5 σχόλια:

  1. 1) Συνειρμός στον συνειρμό: "... μήπως και ασφάλεια;"
    2)Με λίγο φόβο βέβαια μη μας πέσει και κανά κομμάτι πάγου και καρφωθεί σε κεφάλι... χα χα!
    3) Το νου σου στο φαγητό τον έχεις χονδρέεεεε...!
    4) Έχει και στάσεις. Η πρώτη φυσικά είναι στον Άγιο Πρόδρομο για να χλαπακιάσεις τα νοστιμότατα σουβλάκια του κ. Μιλτιάδη....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 1)
    Το parking είν' ασφάλεια
    κι o δρόμος είναι δρόμος,
    έχουν όλα τη χάρη τους
    και μη σε πιάνει τρόμος!

    2) Μήπως να δημοσίευα και την άλλη, την "πονηρή" φωτογραφία κάτω απ'τον καταρράχτη; Μπααα... χε-χε...

    3) Εμ βέβαια: αν μετά το ολοήμερο σαφάρι της συλλογής των αποδεικτικών στοιχείων του εγκλήματος που χρειάζονταν ορισμένοι [ονόματα δεν λέμε! ;-)], δεν έχεις το νου σου στο φαΐ, ε, τότε κάτι δεν πάει καλά με σένα!

    4) Ωραίος ο κ. Μιλτιάδης και τα σουβλάκια του, αλλά καπάκι μετά τους πολυ-γύρους... δεν λέει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαίρε Γιάννη,
    μόλις έκανα διάλειμμα από το κουπί στη γαλέρα και καταφέρνω να σου γράψω. Στα δύο επόμενα τεύχη θα έχω κομικσάκια δικά μου και άλλα σκέδια.
    Θανάσης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θανάση, πολύ χαίρομαι που τ'ακούω- άντε, τράβα κουπί να δούμε πού θα φτάσουμε!

    Ιδέα: γνωρίζοντας τη "ρεμπετοευαισθησία" σου, θα ήθελα να σου προτείνω να δραματοποιήσεις με σκίτσα κάποια ρεμπέτικα τραγούδια (καλά- κάτι παρόμοιο έχει ξαναγίνει π.χ. από τον Στάθη) ή, ακόμα καλύτερα, τη ζωή κάποιων ρεμπετών. Νομίζω πως τα σκέδιά σου έχουν κάτι τις "βυζαντινό", που θα ταίριαζε με ένα τέτοιο θέμα. Τι λες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παλιότερα είχα κάνει μία ιστορία 12 σελίδων για έναν σαντουριτζή στη Μυτιλήνη που δεν δημοσιεύθηκε πουθενά. Προς το παρόν δεν πολυψήνομαι να κάνω κάτι άλλο, γιατί όπως και να γίνει θα υπάρχουν συγκρίσεις (βλ. Στάθης που τον ξέρεις). Βέβαια you never know. Σε χαιρετώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή