Ημερολόγια

Ό,τι αγαπούσα αρνήθηκα για το πικρό σου αχείλι:
τον τρόμο που δοκίμαζα πηδώντας το κατάρτι,
το μπούσουλα, τη βάρδια μου και την πορεία στο χάρτη,
για ένα δυσεύρετο μικρό θαλασσινό κοχύλι.

Αυτό το ωραιότατο γλυκόπικρο στιχάκι από το ποίημα του "Πικρία" διάλεξα για να τιμήσω τον αγαπημένο Νίκο Καββαδία, που γεννήθηκε σαν σήμερα το 1910, όπως με πληροφορεί το "Μουσικό Ημερολόγιο 2006 - μια χρονιά γεμάτη τραγούδια", εκδ. Εμπειρία Εκδοτική (Ευχαριστώ Ελένη!).



Φ
έτος, όπως φαίνεται, είναι χρονιά ημερολογίων για μένα. Πώς έτσι; Ούτε που το κατάλαβα. Να δυο-τρία (χάρτινα) ημερολόγια δώρο, να ετούτο το blog - διαδικτυακό ημερολόγιο που προέκυψε από μια ξαφνική παρόρμηση λίγο πριν τα Χριστούγεννα, έγινε το "κακό". Δεν ήμουν ποτέ φανατικός των ημερολογίων. Αντιθέτως θα έλεγα, ήμουν πάντα εντελώς ανοργάνωτος στην καταγραφή (αλλά και στην κατανομή, όπως θα διαβεβαίωναν οι άνθρωποι που με ξέρουν!) του χρόνου μου. Το μοναδικό μου "ημερολόγιο" ήταν, από τότε που με θυμάμαι (!;), τα τραγούδια που γράφω. Εκεί μέσα έκλεινα, και εξακολουθώ να κλείνω, ό,τι (μικρό ή μεγαλύτερο) συμβαίνει κατά καιρούς στο σύμπαν μου... Ωστόσο, και για να δώσω μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα "τι χρειάζεται ένα blog;" που είχα θέσει στο πρώτο μου post στις 19 Δεκεμβρίου 2005: πέρα από τη δυνατότητα επικοινωνίας που προσφέρει, νομίζω ότι το blog (περισσότερο ίσως από ένα κοινό ιδιωτικό -δηλ. μη δημοσιευμένο- ημερολόγιο, και σε αντιπαραβολή με την λιγότερο εγκεφαλική / πιο αυτόματη διαδικασία του γραψίματος τραγουδιών) με αναγκάζει να σκέφτομαι βαθύτερα πάνω στα θέματα που με απασχολούν. Διότι δεν μπορείς να δημοσιεύσεις μια απαίδευτη και πρόχειρη σκέψη. Θα σε πάρουν με τις λεμονόκουπες, και καλά θα σου κάνουν. Βέβαια και παιδεμένες σκέψεις να δημοσιεύσεις, πάλι μπορεί να σε πάρουν με τις λεμονόκουπες, αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν πειράζει: ετούτες οι λεμονόκουπες είναι πηγή διαλόγου!

3 σχόλια:

  1. Ελπίζω τα ημερολόγια να είναι μια αρχή ώστε να ξεκινήσεις την οργάνωση του ελεύθερού σου χρόνου (ποτέ δεν είναι αργά! - έτσι θα σταματήσει αυτό το "δεν προλαβαίνω, δεν προλαβαίνω") και του χρόνου να τιμήσεις το Νίκο Καββαδία όπως μόνο εσύ ξέρεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καταρχήν ωραίο άρθρο

    μου άρεσε που τόνισες ότι βοηθάνε κάπως στην καλύτερη οργάνωση του χρόνου κι ότι (ακόμη πιο σημαντικό) στο να "εκθέσεις" πιο μελετημένες απόψεις κι όχι λόγια του αέρα.

    αυτό σε βοηθά κι ως άτομο μια και οργανώνεις και πιο σωστά τη σκέψη σου ή τουλάχιστον την βελτιώνεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή