PLAYING THE ANGEL

Δεν θα μπορούσε να βγει η χρονιά χωρίς να σχολιάσω αυτόν τον εξαιρετικό δίσκο. Πόσο μάλλον όταν αποτελεί έκπληξη οι Depeche Mode, στα 45 τους πλέον, να εξακολουθούν να κυκλοφορούν τόσο καλή μουσική! Καταπληκτικές μελωδίες από τον πρωτομάστορα Martin Gore, εμπνευσμένη ενορχήστρωση / παραγωγή, στίχοι φαρμάκι και μια τζούρα συνθετικής αθωότητας από τον Dave Gahan, που έχει γράψει 3 από τα 12 τραγούδια... Στα μείον του δίσκου το mastering της Emily Lazar (ποια είναι αυτήν;), που είναι στουμπωμένο στο compression και κάνει τα ηχεία σου (και τα αφτιά σου!) να πονάνε, ακόμα και σε χαμηλές εντάσεις. Λες γι' αυτό ο δίσκος να έχει υπότιτλο "pain and suffering in various tempos";

2 σχόλια:

  1. Γειά σου Γιάννη! Ωραίο το μπλογκ, είχα ξεκινήσει και εγώ πέρσι να γράφω το δικό μου (http://astratheli.blogspot.com), και μου έδωσες το ερέθισμα να το ξαναπιάσω, ειδικά τώρα που μ'έχει κυριεύσει... δημιουργικός οίστρος! (Ωραία ήταν στην Ανάφη, αλλά που μυαλό για άλλα!) Σε σκέφτομαι συχνά και μ'αρέσει που θα μαθαίνω και τα μπλογκονέα σου. Αντε να τα πούμε κι από κοντά φίλε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιώργη, καλώς όρισες στο φτωχικό μου blog! Κι εμένα όπως ξέρεις μ' έχει καβαλήσει ένας οίστρος εδώ και...χρόνια. Λίγο άτακτος και ανοργάνωτος οίστρος, είναι αλήθεια. Θα έχει μέλλον ετούτο το βλογ(-ημένο); Ποιος ξέρει; Προς το παρόν πλάκα έχει...
    Βλογοχαιρετίσματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή